Ինքնորոշման համապարփակ տեսություն
Աջակցել
Կարճ սահմանում
Ինքնորոշումահեն հանրապետությունը պետության այն ձևն է, որտեղ պետականության որակը չափվում է նրանով, թե որքանով է այն նպաստում, որ մարդը լինի ավելի մտածող, ինքնուրույն, պատասխանատու, մասնակցող և պաշտպանված մանիպուլյացիայից։ Պետությունը այստեղ ոչ թե մարդուն կառավարող վերին ապարատ է, այլ ինքնորոշման ենթակառուցվածք։
Գլխավոր բանաձև
Այս մոդելը կառուցվում է երեք առանցքի վրա՝ ազգային-հանրային իմաստ, ինստիտուցիոնալ կարողություն և քաղաքացիական սուբյեկտայնություն։ Եթե իմաստը բացակայում է, պետությունը դառնում է վարչարարական մեխանիզմ։ Եթե ինստիտուցիոնալ կարողությունը բացակայում է, իմաստը մնում է հռչակագիր։ Եթե քաղաքացիական սուբյեկտայնությունը բացակայում է, պետությունը դառնում է վերևից կառավարվող համակարգ։
Ինչով է տարբերվում
Ինքնորոշումահեն հանրապետությունը չի սահմանափակվում ընթացակարգերով, ծառայություններով կամ արդյունավետ կառավարմամբ։ Այն հարցնում է՝ արդյոք պետության յուրաքանչյուր ինստիտուտ, օրենք և քաղաքականություն ստեղծո՞ւմ է մարդու և հասարակության գործելու կարողության պայմաններ, թե՞ խորացնում է կախվածությունը, պասիվությունը և կառավարելիությունը։
Հայաստանի համար նշանակությունը
Հայաստանի խնդիրը միայն անվտանգության, տնտեսության կամ կառավարման խնդիր չէ։ Ավելի խոր շերտում դա սուբյեկտայնության խնդիր է՝ արդյոք քաղաքացին, համայնքը, ինստիտուտը և պետությունը կարող են գործել որպես իրենց ապագայի պատասխանատու հեղինակներ։
Բաժնի ճանապարհը
Այս բաժինը կարդացվում է որպես ճանապարհ՝ նախ հասկանալ մոդելը, ապա քաղաքացու համահեղինակությունը, հետո պետության դերը, կառավարման սկզբունքները, ութ տիրույթները, քաղաքականության ուղղությունները, օբյեկտացման հակադրությունը, ժողովրդավարության խորացումը և վերջում՝ միանալու կամ նախաձեռնությանը աջակցելու հնարավորությունը։